الهام اناري

نشست پرسش و پاسخ فيلم سينمايي دو اپيزودي «طهران؛ تهران» برگزار شد.

اين فيلم  به كارگرداني داريوش مهرجويي و مهدي كرم‌پور و  به سفارش سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران ساخته شد و مورد استقبال و توجه اهالي رسانه قرار گرفت. 11بهمن بعد از نمايش فيلم در سينماي رسانه‌ها، نشست ياد‌شده در سالن سعدي برج ميلاد با حضور عوامل فيلم برگزار شد.

در اين نشست عوامل اپيزود دوم اين فيلم مهدي كرم‌پور، رضا يزداني، مجيد جوزاني، خسرو نقيبي، نازنين مفخم، كارن همايونفر، رعنا آزادي ور، رحيمه شجاعي و محمد باغباني حضور داشتند.

حسيني نژاد، تهيه‌كننده اين اثر در مورد ايده و چگونگي شكل‌گيري اين فيلم گفت:طرح اين فيلم ابتدا در مورد يك شهر در يك كشور ديگر بود. زماني كه ايده اوليه شكل گرفت حيفمان آمد كه اين ايده در مورد شهر و كشوري در خارج از ايران باشد و تصميم گرفتيم در مورد تهران خودمان بسازيم. طرح من از ابتدا 3‌اپيزودي بود و نخستين كسي كه با او طرح را در ميان گذاشتم مرحوم سيف‌الله داد بود. نخستين گزينه‌هاي ما بعد از او مهرجويي و كرم‌پور بودند.

نخستين قسمتي كه ما كار اجرايي آن را شروع كرديم اپيزود مربوط به مرحوم داد بود و قرار بود در روز عيد فطر كار را شروع كنيم اما به مشكل خورديم و مشكلات تداركاتي داشتيم؛ نياز به تجهيزات گسترده و هلي‌كوپتر بود كه مهيا نشد.

وقتي فيلمبرداري به تعويق افتاد مرحوم داد به‌نظرش رسيد كه طرح را عوض كند و يك خلاصه طرح ديگر را ارائه داد. قرار بر اين شد كه ابتدا اپيزود مربوط به آقاي مهرجويي ساخته شود ولي به تعويق افتاد.

كار مرحوم داد مصادف شده بود با آلودگي هوا در سال گذشته كه به همين خاطر اپيزود مربوط به ايشان باز به تعويق افتاد و اپيزود مهرجويي آغاز شد. قرار بود اوايل تابستان اپيزود مربوط به مرحوم داد شروع شود كه بعد از آن حال ايشان بدتر شد و در نهايت هم كار به سرانجام نرسيد.

مهدي كرم‌پور يكي از كارگردانان اين فيلم نيز در توضيح زاويه ديد و چگونگي كارگرداني اين فيلم گفت: زماني كه كار را شروع كرديم در فيلم اين شانس را داشتيم كه آنچه مي‌خواستيم ، بدون دخل و تصرف و اعمال نظر انجام دهيم. 

در زماني كه طرح مطرح شد و بعد از آن هم ما 3 تا طرح يك صفحه‌اي داشتيم و از طرح‌هاي يكديگر مطلع بوديم ولي بعد از آن طرح ديگر تقريبا مجزا از يكديگر كار خود را شروع كرديم. نقش تهيه‌كننده در اين كار بسيار مؤثر بود چون كارها را تك‌تك رهبري كرد و هيچ مشكلي در ساخت و فيلمنامه نداشتيم چون تهيه‌كننده به ما اعتماد داشت. شهرداري تهران نيز هيچ‌گونه اعمال نظري نكرد و دست ما در كار كاملا باز بود.

نقيبي، نويسنده فيلمنامه نيز در مورد تقابل سنت و مدرنيته در اين فيلم گفت: اتفاقي كه در همكاري‌هاي من و مهدي كرم‌پور با يكديگر افتاده باعث شده ما به يك همفكري خوبي برسيم. از بعد از فيلم «چه كسي امير را كشت» اين پيوستگي ما بيشتر شد.

مهدي يك قصه‌اي داشت كه فيلمنامه‌اي بود با نام «آوازه خوان بي‌آواز» كه به مرحله توليد نرسيد. وقتي بحث اين فيلم پيش آمد با توجه به علاقه‌اي كه در مورد ساخت فيلمي درباره موسيقي داشتيم تصميم گرفتيم اين دو بخش را به يكديگر متصل كنيم.

در اين بخش البته زحمت كار در بخش فضاهاي سنتي اپيزود، به‌عهده مهدي كرم‌پور بود. قرار بود اپيزود «سيم آخر» به نمايندگي از جوانان باشد و به همين خاطر ما به سمت اين فضا رفتيم.

رضا يزداني،  بازيگر و خواننده فيلم نيز در پاسخ به اين سؤال كه اين نقش چقدر با نقطه ديدتان منطبق است، گفت: كليپ انتهاي فيلم به‌نظر من واقعا مديون كارن همايونفر است، من كار خاصي براي موسيقي اين كليپ و تيتراژ انجام ندادم و شايد به شما بگويم به اندازه يك آلبوم موسيقي براي اين كليپ چنددقيقه‌اي زحمت كشيده شد و انديشه فولادوند هم با اين ترانه‌اي كه گفته بود سنگ تمام گذاشت و قطعا من در اين مثلث ترانه سرا، آهنگساز و خواننده نقش سوم را دارم.

قطعا به همين شكل كه در فيلم مي‌بينيد هميشه كنسرت‌هاي زيادي لغو شده است. اين نسل يك حرفي دارد، يك اعتراضي دارد، همانطور كه در موسيقي فيلم گفته مي‌شود ما هميشه حرف و خواسته‌اي داريم.

كارن همايونفر نيز در مورد چگونگي ساخت موسيقي گفت: خانم فولادوند تمام سعي خود را كردند و مهدي كرم‌پور و رضا يزداني نيز در مجموع در شكل‌گيري موسيقي و كليپ نهايي اين فيلم نقش مهمي داشتند.

مفخم نيز در مورد ويژگي‌هاي تدوين اين فيلم گفت: من سابقه زيادي در همكاري با مهدي كرم‌پور دارم. هر فيلمي به هر حال مخاطب مفروضي دارد. لزوما هميشه آن مخاطب نيست كه جواب ما را مي‌دهد.

اگر اين كليپ به سلامت به مقصد رسيده من بسيار مرهون دوستاني هستم كه در لابراتوار زحمت كشيدند و از دوستان مطبوعاتي خودم مي‌خواهم كه به اين دوستان توجه بيشتري بكنند. يك بخشي از ريتم تند فيلم در سناريو بود و من هميشه به سناريو پايبندم.

فضا و ريتم را سناريو تعيين مي‌كند و من انسجام آن را حفظ مي‌كنم. من سعي مي‌كنم يك ويراستار خوب باشم و مولف نيستم؛  ضمن اينكه معتقد نيستم كه اين فيلم ريتم خيلي تندي داشت.

محمد باغباني نيز در مورد آنارشي موجود در نقش كاوه در اين فيلم گفت: كاوه در اين فيلم به شخصيت واقعي من نزديك نيست. او براي رسيدن به هدفش بي‌قانوني هم مي‌كند.
رعنا آزادي ور درباره حضورش در اين فيلم و نقش سارا گفت: سارا در فيلم دختري است كه با پدرش مشكل دارد. فيلمنامه و نقشم را بسيار دوست داشتم. من هم مثل شما براي نخستين بار فيلم را امروز ديدم. معمولا هم از كاري كه مي‌كنم بعد از تماشاي آن راضي نيستم. خودم هميشه كار خودم را زير سؤال مي‌برم.

مجيد جوزاني نيز در مورد نقش خود گفت: من معلم هستم. زماني كه درس مي‌دادم مثلا زماني كه تاريخ سينما يا كارگرداني درس مي‌دادم و به‌عنوان مثال از استوري بورد مي‌گفتم شاگردها مي‌گفتند كه درس‌هايي كه شما مي‌دهيد اصلا در كار برخي كارگردان‌ها نيست و همه كارها ذهني انجام مي‌شود يعني در موارد زيادي اصول علمي رعايت نمي‌شود.

من با آقاي كرم‌پور در جشنواره منطقه‌اي كشور آشنا شدم و دوستي ما آنقدر عميق شد كه بعد از آن پيشنهاد حضور در اين نقش را از ايشان داشتم. جالب اينجاست كه همه فيلم ايشان استوري بورد داشت. براي من جالب بود كه يك كارگردان جوان اين قدر دقيق و علمي كار مي‌كند.

در مورد نقشم هم بايد بگويم  كه اين فرد تصور مي‌كند چون همه عمرش را براي دفاع از سرزمينش گذاشته نبايد اجازه دهد كه با اعتقاداتش بازي شود. اين شخصيت در فيلم از آرمان‌هايش دفاع مي‌كند. نسل فعلي هم اگر فكر مي‌كند كاري كه انجام مي‌دهد درست است بايد همان كار را بكند.

اين شخصيت در فيلم به زورخانه مي‌رود و آيين پهلواني را يادآوري مي‌كند، زندگي او با اين آيين‌ها گره خورده است. جمله جالبي كه او مي‌گويد اين است كه به يكي از جوان‌ها مي‌‌گويد شما هنوز ياد نگرفته‌ايد كه همديگر را لو ندهيد. او از مرزها عبور مي‌كند و بنا بر اعتقاداتش صحبت مي‌كند.

كرم‌پور در مورد نقش خانواده در نوع نگاهي كه به سنت در اين فيلم دارد هم گفت: هر فرد در كار خود از تجارب و اطلاعاتي كه از پيرامون مي‌گيرد استفاده مي‌كند.  من بخش تهران مدرن را كارگرداني كردم اما در اين قسمت بازارچه شاپور و زورخانه را نيز نشان دادم.

اين پيچيدگي زيباي شرقي است كه من هميشه دوستش دارم و در عين حالي كه هر چقدر پيش مي‌رويم سعي مي‌كنيم مدرن باشيم سنت يك چيزهايي دارد كه من هميشه دوستشان دارم و نمي‌توانم از آن جدا شوم.

كرم‌پور در پاسخ به يك سؤال به‌شدت انتقادي كه البته سؤال‌كننده‌‌اش مشخص نبود، با اين مضمون كه از جان سينماي ايران چه مي‌خواهيد چون فيلم قبلي شما باعث شكسته شدن شيشه‌هاي سالن سينما شد و فيلم فعلي‌تان  هم كه امكان اكران ندارد، گفت: سينما متعلق به ماست.اين فيلم را  در ايام نوروز  در گروه آزادي اكران مي‌كنيم.

گاهي كساني ما را دوست دارند و كساني هم دوست ندارند. لازم نيست سليقه خود را فرياد بزنيم. او همچنين در مورد لحن اعتراضي فيلم گفت: اين همه ماجرا نيست اما جزئي از ماجراست كه بايد در فيلم ما مي‌بود. من مي‌توانستم از بازيگراني استفاده كنم كه خيلي خوب راه مي‌روند و لحن خيلي خوب و درستي دارند اما اين كار را نكردم. بازيگران من از ميان مردم هستند،

مثل آنها راه مي‌روند، حرف مي‌زنند، ديالوگ دارند و... قرار بود فيلم، تصويري از نسل و زمانه خود بدهد و ما سعي كرديم بيش از هر چيز واقع‌نمايي كنيم و دست  در چيزي نبريم؛‌اينكه مثلا آقاي جوزاني كه دكتراي سينما دارند در فيلم من بازي كردند و رضا يزداني كه خواننده است و محمد باغباني كه منتقد است، اينها براي اين بود كه مي‌خواستم از همه امكانات در اين فيلم استفاده كنم.

نسل ما دوره‌هاي عجيبي را پشت سر گذاشته است؛ دوره‌هايي كه كمتر پيش مي‌آيد كه بتوانيم آن را تجربه كنيم. من مقاله‌هايي در مورد بچه‌هاي دهه 60 دارم. افرادي كه يك انقلاب و يك جنگ و حالا جواني شان را مي‌گذرانند حتما انسان‌هاي ويژه‌اي هستند.

مجيد جوزاني نيز در پاسخ به اين سؤال كه شما در اين مملكت بالاخره مي‌خواهيد وزير ارشاد شويد يا مارلون براندو، گفت: چه اشكالي دارد، اميدوارم روزي در اين مملكت يك نفر وزير ارشاد شود كه خودش هم اهل هنر باشد و هنر و هنرمندان را خوب بشناسد.

5 فيلم بيشترين آراي مردمي را كسب كردند

بررسي‌هاي 4 روز اول آراي مردمي بيست‌وهشتمين جشنواره بين‌المللي فيلم فجر نشان مي‌دهد كه 5 فيلم در بخش مسابقه سينماي ايران از اقبال بيشتري برخوردارند. به گزارش روابط عمومي جشنواره، از ميان فيلم‌هايي كه بيش از 5 بار در سينماهاي جشنواره به روي پرده رفته اند،

فيلم‌هاي به رنگ اغوان ساخته ابراهيم حاتمي‌كيا، ملك سليمان ساخته شهريار بحراني، طلا و مس ساخته همايون اسعديان، نفوذي ساخته احمد كاوري و مهدي فيوضي و تسويه حساب ساخته تهمينه ميلاني از اقبال عمومي بيشتر و آراي بهتري نسبت به ساير فيلم‌ها برخوردار شده‌اند. نمايش سينماهاي مردمي جشنواره از پنجم بهمن ماه در تهران آغاز شده و تا پانزدهم بهمن ماه جاري ادامه دارد.